Bomen over goed en kwaad

Onlangs was ik in een kerkdienst waar het verhaal van Genesis 2 gelezen werd. Het bekende deel over de boom van de kennis van goed en kwaad. Wat me deze keer bijzonder trof is dat God ons waarschuwt om te eten van deze boom, omdat dit onherroepelijk naar sterven leidt. Met de huidige situatie in de wereld waarin iedereen denkt het goede en het kwade te weten en je gedwongen wordt om in sommige situatie te kiezen voor één van de twee raakte dit me bijzonder.

We worden soms voor het blok gezet om te kiezen voor of tegen een bepaalde situatie. Als je dan een andere keuze maakt dan met wie je op dat moment in gesprek bent, lijkt de relatie op dat moment een soort van dood te vallen. Ik bedacht me dat dit misschien ook wel iets is waar God voor wil waarschuwen met die boom. Als wij op de stoel gaan zitten om iets goed of kwaad te noemen, kan dit leiden tot een dode relatie. Dit geldt voor ons interpersoonlijk, maar op wereldschaal zie je het resulteren in oorlogen die ook letterlijk tot sterven leiden.

Als we onze eigen kennis van goed en kwaad nu eens overlaten aan God en vooral werken aan een levende en liefdevolle relatie met de anderen om ons heen, hoe zou het er dan uit zien? Waarheid, echt kennis van goed en kwaad is te vinden bij Jezus. Hij is waarheid én Hij is de ultieme vorm van liefde. Zou het helpen als we vaker onze eigen kennis van goed en kwaad parkeren en in plaats hiervan onze liefde laten zien? Liefde voor die collega die totaal anders denkt dan jij, liefde voor de buurman die altijd de muziek te hard heeft staan, liefde voor de regeringsleider die volgens jou domme keuzes maakt. Liefde voor je naaste die, zoals Jezus vertelde, wel eens je vijand kan zijn. Misschien houden we dan de relatie levend. Dat is zeker niet makkelijk, maar wel een stuk bevredigender.

Sijbrand