Gouden oude, naald blijft steken
Dit zijn termen die mijn generatie (60+…) wel kent. Je hebt van die muzieknummers die indertijd door een grote verkoop een gouden plaat op leverden. Zo’n stuk vinyl in gouden kleur. Die vinyl LP’s schijnen het tegenwoordig weer goed te doen, ondanks een belangrijk nadeel, namelijk dat de naald door vuil kan blijven steken. Leuk effect, maar irritant als je luistert naar je muziek die je zo lief hebt. Hier moest ik aan denken bij een lied wat al een paar weken in mijn hoofd blijft hangen als gebed.
In een kerkdienst in Oosterbeek werd “Geef vrede Heer, geef vrede” gezongen. Voor mij een “gouden oude”. Een melodie die mij pakt, maar tijdens de dienst werd ik vooral getroffen door de tekst. Die is auteursrechtelijk beschermd, dus de volledige tekst is wat lastig te vinden, maar op deze pagina kun je een aantal coupletten lezen (en ook luisteren, maar deze versie vind ik niet echt fijn ;-)). De tekst verraste me omdat hij zo ongelofelijk actueel is, vooral het eerste couplet. Het is alleen een lied wat qua leeftijd bijna aan een pensioen toe is (zie voor achtergrond van dit lied deze pagina).
Dit lied is een gebed om vrede en o, wat blijft dit gebed bij mij hangen. Op het moment van schrijven staat het nieuws vol van de vredespogingen van Trump voor de Oekraïne, hoe dat afloopt valt nog maar te bezien. Eerlijk gezegd verwacht ik er niet veel van, ik verwacht meer van gebed naar onze Heer die vrede geeft. Alleen lijkt dit gebed wel een plaat die nu al 65 jaar blijft steken. Nu heb ik in mijn persoonlijk leven echt veel vrede van de Heer gekregen, maar ik zou het toch liever ook in groter verband zien, dat dit gebed niet blijft steken, maar werkelijkheid wordt.
Het lied eindigt overigens met een oproep om vanuit de liefde van Jezus vredestichter te zijn en mensen blijdschap te geven, dat wij ons felle hart bekeren zodat we een levend teken worden in de vrede van Jezus die de strijd wint. Misschien, als ik zo’n teken wordt en wij allemaal zo’n teken worden, dat de naald niet meer blijft steken en dit lied en gebed echt met pensioen kan.
Sijbrand