Oefenmomenten

Een zondag in de herfst van 2022. Of ik wilde overwegen om mee te doen met de oefenmomenten ‘Nieuwe Jeruzalem’. Ik wil even de kat uit de boom kijken. Bovendien, past dat nu wel in mijn drukke agenda? Terwijl ik de excuses op een rijtje aan het zetten was, was er een andere stem die in mij aandacht vroeg. “Je hebt vaak moeite om naar Mijn stem te luisteren. Om tijd met Mij door te brengen. Daarnaast wil je altijd alles begrijpen, waardoor je de ervaring met en van Mij op afstand houdt. Je bent van harte uitgenodigd.”

Na overleg met Lisanne besloot ik om mee te doen. 3 middagen ‘oefenen’. Tijd met God inplannen, omdat het er anders zo weinig van komt. In mijn hoofd ben ik aan het malen: Sommige theologen noemen het preterisme een dwaling, waar ik dan aan mee ga doen… Weet je wat, ik noem het gewoon stille tijd, waarbij de theorie op de achtergrond meedoet. Onderzoek alle dingen en behoudt het goede.

Terwijl ik dit schrijf, gaan mijn gedachten terug naar de 3 oefenmomenten. Momenten in een klein gezelschap, in een ontspannen sfeer. We namen steeds ruim de tijd om ervaringen van het Nieuwe Jeruzalem-leven te beleven. Clemens en Martine namen ons mee door beelden of woorden aan te reiken, waar de Geest dan mee verder ging. Ik koos ervoor om me mee te laten nemen. Even die hersenen uitzetten en proberen te luisteren met mijn hart/geest. Ik werd verrast met meerdere uitgebreide ervaringen. Eén ervaring wil ik graag met jullie delen.

Het huis

Tijdens één van de sessies werd ik meegenomen naar een groot huis. Een houten huis stelde ik mij voor. Zo’n Amerikaans landhuis in een groene omgeving, maar dichtbij een stad, zo zou later blijken. Ik stond voor de deur. Een houten deur met een raampje erin in de vorm van een hart. Ik ging naar binnen.

Is dit nu mijn huis? Mijn hart misschien? Het huis zag er wat donker uit. Het was schemerig en rustig. Ik keek rond. Voor mij zag ik een lange tafel. Een rijk gedekte tafel. Door het raam kwam een bundel licht die de tafel deed oplichten. Ik voelde me welkom aan de tafel, ondanks dat ik niemand anders kon ontdekken. Ik liep door en stond stil voor een spiegel. Ik besloot erin te kijken, benieuwd wat ik zou zien. Tot mijn ‘schrik’ zag ik mezelf niet. Er kwam een fel licht uit de spiegel. Alsof het licht uit het raam via de spiegel mij in lichterlaaie zette… achterin het huis waren slaapkamers. Met luxe bedden. Waterbedden. Bedden voor rust en ontspanning. Ik werd uitgenodigd om naar boven te gaan.

Boven bevond zich een lange zaal. Een oefenruimte met muziekinstrumenten. Een piano, een snaarinstrument en een drumstel. Ik zag handen die de muziekinstrumenten bespeelden, maar kon geen personen ontdekken. Het leek er op of ik uitgenodigd werd om mee te doen, maar luisteren en genieten was ook OK.

Mijn blik werd omhoog gestuurd en ik zag dat het dak open was. Het was inmiddels avond geworden en het was een heldere avond. Er waren al sterren te zien. Ineens zag ik rood-gele lichtbundels door de lucht vliegen. Zijn dit vallende sterren? Mag ik een wens doen? Eventjes namen mijn gedachten de overhand. Ze gingen alle kanten uit. Feyenoord moest voetballen en wenste dat ze zouden winnen. Gevolgd door zelfveroordeling: “je mag iets wensen, en dan kies je voor Feyenoord…”

Een andere stem, een vriendelijke stem zei daarna: “Kijk nog eens goed. Waar gaan die vuurballen naartoe?” Ik zag de vuurballen landen op huizen in een grote stad. Ze werden verlicht zonder in brand te vliegen… Aan dit beeld kwam een beetje abrupt een einde. We werden door Clemens en Martine uitgenodigd om te delen wat we zojuist hadden gezien.

Ik vertelde dit beeld een week later aan Lisanne. Ze had direct een uitleg paraat. Ze vertelde over mijn hart, ze vertelde dat de 3 instrumenten door God werd bespeeld. De Vader, de Zoon en de Geest. Ze vertelde over de impact van Gods werk op huizen en steden… Het bleek een enorme bemoedigende ervaring.

Ook jij bent uitgenodigd

Tijdens de oefenmomenten heb ik meer ervaringen met God beleeft. Mooie en soms intense. Misschien nog wel mooiere dan die ik zojuist beschreven heb. Ervaringen die ik voor mezelf houd en koester. Ik wil je uitnodigen om ook die tijd te gaan reserveren met God. Om meegenomen te worden naar de Stad, waar heling en perspectief te vinden is. Naar het Stadspark of de schitterende natuur om de Stad heen. Plekken waar God je iets wil laten zien of jou persoonlijk wilt ontmoeten.

Het heeft mij geholpen om er echt tijd voor vrij te maken. Het is de ‘moeite’ dubbel en dwars waard.

Vragen

Over de theologie achter het Nieuwe Jeruzalem had ik veel vragen. Gelukkig is Rien bereid geweest om daar tijd voor vrij te maken. Met elkaar hebben we heel veel onderwerpen bij de kop gepakt, met name over eschatologie (de leer van de laatste dingen). Nieuwe dingen leren kan vrij snel gaan, oude gewoonten of denkbeelden loslaten is veel lastiger. Ja maar, hoe zat het dan ook alweer met…?  Mijn kennis over 70 na Christus (de verwoesting van de tempel) en de komst van het nieuwe Jeruzalem heeft een flinke boost gekregen. Het voelt soms nog wel eens als zo’n sneeuwbol die je kan schudden. Kort nadat je zo’n bol bent wezen schudden, gaan de vlokjes nog onstuimig door elkaar. Het duurt even voordat alle vlokjes ‘landen’. Gelukkig is er in Eldad alle ruimte om met elkaar van gedachten te wisselen en op ontdekkingstocht te gaan. 

Niek

 

 

 

 

coffee beans on table

Vasten

Carnaval is weer achter de rug en we zitten nu in de 40 dagen tijd, de periode van vasten. Deze periode is bedoeld om ons voor te bereiden op het sterven van Jezus. Een manier om dat meer te beleven (…) is om in deze periode te vasten. De meesten van ons zullen vasten...
Colorful Puzzle Pieces With Scrabble Tiles

Geduld

Tijdens de eerste dienst van 2024 werd het lied Sails van Pat Barett tijdens het muziekmoment gespeeld. Ik kende het niet, maar de tekst trof me. Dit omdat we tijdens deze dienst ook met elkaar terugkeken op 2023 en wat God heeft gedaan met of voor ons. Eén van de...
a person standing in the middle of a street

Kracht om te kiezen

Na regen komt zonneschijn – helaas viel dat samen met de timing van de kerstvakantie. Na twee natte weken, telkens op buienradar kijken op welk moment een wandeling met de hond de meest droge jas het minst nog natter werd, is het nu stralend winterweer. Onder nul,...
pink and purple plastic blocks

Gummetjes tellen

Het einde van het kalenderjaar is in veel sectoren een natuurlijk moment om de balans op te maken. Jaarverslagen, eindafrekeningen en wat niet al. Toen ik als tiener mijn bijbaantje in de detailhandel had, waren we Oudjaarsdag altijd gesloten om de winkelvoorraad te...
text

Teamwork

Het einde van het jaar is altijd een momentje om terug te blikken. Terug kijken naar wat er het afgelopen jaar is gebeurd, reflecteren en leren van de ervaringen. Als ik terugkijk naar het afgelopen jaar vanuit mijn rol als voorzitter van het bestuur, vind ik het...
black and red color changing portable speaker

Steeds hetzelfde liedje

Mijn zus kwam enige tijd geleden met het lumineuze idee om onze extravert in huis een Bluetooth speaker met discolampjes en microfoon cadeau te geven. Toen na een poos de nieuwigheid daar wat vanaf was, waren wij daar als ouders bepaald niet rouwig om. Maar recent...