Ooit heb ik een fascinerend boek gelezen over topsporters en het zwarte gat na het ophouden van hun topsportbestaan. Van jongs af aan alles opzij gezet om ergens in te kunnen excelleren, vaak moeite met wat dan een ‘maatschappelijke carrière’ heet aan de andere kant. De bubbel barst, en het is maar afwachten hoe dat uitpakt.

Het verschijnsel van de bubbel zien we ook op kleinere schaal. Dat toffe concert, die onvergetelijke middag dat Feyenoord met 6-0 won van Ajax, dat soort dingen. Intens genieten in het moment zelf en een leeg gevoel erna. Want het leven is intussen doorgegaan en morgen branden de aardappels gewoon weer aan. Ik fietste laatst in Rotterdam langs de Rotte, daags na het weekend met Paul Golf, en er bekroop mij eenzelfde gevoel. Hoe voorkom je dat iets, in de woorden van Paul, ‘an event for an event’s sake’ wordt, maar in plaats daarvan juist aanleiding geeft om veranderd verder te gaan? Voorbij de bubbel. Da’s lastig zat. Twee gedachten hierbij.

Laatst zag ik een video van iemand die sprak over genezing, en benadrukte dat Jezus niet zozeer bezig was met de pats-boem genezing (die overigens vaak wél plaatsvond), maar eerder gericht was op het herstel van iemand in een gemeenschap. Dus niet de bubbel van een gebedsgenezingsdienst, maar de uitnodiging tot het in gezamenlijkheid volgen van een pad van langdurig herstel. De andere gedachte is dat we toch nog veel denken in termen van scheiding. Ontspanning vinden op vakantie maar niet daarbuiten, weer toeleven naar dat volgende weekend weg. Baxter Kruger zegt: we leven niet van afwezigheid naar aanwezigheid, maar van aanwezigheid naar een grotere manifestatie van Hem in ons leven. Is dat de sleutel voorbij de bubbel? Het licht schijnt in het zwarte gat, en het zwarte gat heeft het niet in haar macht gekregen.

Patrick

calender, icon, day

Pasen en Pinksteren op één dag

Tijdens één van mijn fietstochtjes tussen Pasen en Pinksteren, kwam het gezegde "Als Pasen en Pinksteren op één dag vallen" in mij op. Wellicht ken je de uitdrukking, die zoveel betekent als "dat gaat nooit gebeuren". Logisch, omdat we nu eenmaal hebben afgesproken...
a group of people walking down a sidewalk next to a train station

Mensen

Reizen met het openbaar vervoer is een bijzonder voorrecht. Al meer dan tien jaar forens ik met de trein en bus of tram van Ede naar Utrecht Science Park. Het spoor loopt parallel aan de A12, dus regelmatig kun je door het raam kijken en denken: mooi, daar sta ik niet...
question mark, question, help

Het doet er toe dat het er niet toe doet

Een tijdje terug preekte Patrick over het feit dat we al gered zijn. En dat dit betekent dat we er niets voor hoeven te doen. Deze wetenschap is het "onverdunde" evangelie. We zijn zonder dat we ook maar iets hoeven te doen al opgenomen in de liefde van de Vader, Zoon...

Podcasts

Gezien op de Speld, een satirische nieuwssite: “Groep witte mannen halverwege de 30 heeft leuk gesprek maar maakt geen podcast.” Veroorzaakte bij mij een smakelijke lach, dat sowieso goed is en een vrucht van Gods geest, zo legde Ton Heemskerk uit in de podcast van...
clock, alarm clock, time

Waken

Het is weer bijna Pasen, het feest van het Leven. Deze week is het de lijdensweek, waarin we de aanloop naar dit geweldige feest van overwinning vieren. Ik las onlangs weer de passage dat Jezus met zijn discipelen naar Getsemane ging. Dit is te lezen in Marcus 14: 32...
coffee beans on table

Vasten

Carnaval is weer achter de rug en we zitten nu in de 40 dagen tijd, de periode van vasten. Deze periode is bedoeld om ons voor te bereiden op het sterven van Jezus. Een manier om dat meer te beleven (…) is om in deze periode te vasten. De meesten van ons zullen vasten...