Nu het eindelijk lekker voorjaarsweer is, wordt het gemakkelijker je te motiveren om actief bezig te zijn in de buitenlucht. Goed voor lijf en leden, goed voor de ziel en de geest. Althans, zou zo moeten zijn. Voor mij neemt dit traditiegetrouw de vorm van hardlopen aan. Als ik loop, komt de inspiratie makkelijker. Dat heeft een fysiologische en neurologische verklaring -iets met endorfine en hersengolven- maar je kunt ook zeggen dat de Geest eenvoudiger stroomt. In een wereld met zoveel afleiding en schermtijd, is een uurtje buiten contempleren op tempo best fijn.

Zo ontstaan de grootste dromen en ambities, en zien ogenschijnlijk grote problemen er na een rondje rennen ineens een stuk kleiner uit. Stuur een futurist en een preterist een uur in de hardloopschoen de hei op, en ze komen als broeders terug. Een hardlopende schrijver merkte eens op dat er toch een merkwaardige correlatie zit tussen het neergaan van kerkbezoek en het opkomen van de joggingsrage. Zo hebben velen de kerkbank ingeruild voor de hardloopschoen. De ene religie voor de andere. Lopen, langzaam en ver, is onze eerste natuur.

Lijkt me echt vet, zo naakt als Adam achter Eva aan door de bossen rennen. Op blote voeten, heerlijk. De voet, volgens Da Vinci het summum van de geïnspireerde creatie van het menselijk lichaam. We zijn in ons veelal zittende bestaan toch ver losgezongen van die hemelse realiteit. “Hij loopt, maar wordt niet moe, hij rent, maar raakt niet uitgeput,” Jesaja had het dondersgoed door.

Zullen we afspreken dat we voortaan eerst een uur naar buiten gaan, voordat we een kortaf appje sturen, of ons mengen in een social media discussie? Zou een hoop gedoe schelen. Of als community groepsavond: uurtje wandelen bij ondergaande zon, dan een ijsje in het centrum? Ik wil hierin wel voor(t)gaan.

Patrick

calender, icon, day

Pasen en Pinksteren op één dag

Tijdens één van mijn fietstochtjes tussen Pasen en Pinksteren, kwam het gezegde "Als Pasen en Pinksteren op één dag vallen" in mij op. Wellicht ken je de uitdrukking, die zoveel betekent als "dat gaat nooit gebeuren". Logisch, omdat we nu eenmaal hebben afgesproken...
a group of people walking down a sidewalk next to a train station

Mensen

Reizen met het openbaar vervoer is een bijzonder voorrecht. Al meer dan tien jaar forens ik met de trein en bus of tram van Ede naar Utrecht Science Park. Het spoor loopt parallel aan de A12, dus regelmatig kun je door het raam kijken en denken: mooi, daar sta ik niet...
question mark, question, help

Het doet er toe dat het er niet toe doet

Een tijdje terug preekte Patrick over het feit dat we al gered zijn. En dat dit betekent dat we er niets voor hoeven te doen. Deze wetenschap is het "onverdunde" evangelie. We zijn zonder dat we ook maar iets hoeven te doen al opgenomen in de liefde van de Vader, Zoon...
blue bubble

Voorbij de bubbel

Ooit heb ik een fascinerend boek gelezen over topsporters en het zwarte gat na het ophouden van hun topsportbestaan. Van jongs af aan alles opzij gezet om ergens in te kunnen excelleren, vaak moeite met wat dan een ‘maatschappelijke carrière’ heet aan de andere kant....

Podcasts

Gezien op de Speld, een satirische nieuwssite: “Groep witte mannen halverwege de 30 heeft leuk gesprek maar maakt geen podcast.” Veroorzaakte bij mij een smakelijke lach, dat sowieso goed is en een vrucht van Gods geest, zo legde Ton Heemskerk uit in de podcast van...
clock, alarm clock, time

Waken

Het is weer bijna Pasen, het feest van het Leven. Deze week is het de lijdensweek, waarin we de aanloop naar dit geweldige feest van overwinning vieren. Ik las onlangs weer de passage dat Jezus met zijn discipelen naar Getsemane ging. Dit is te lezen in Marcus 14: 32...