Een paar jaar geleden had ik van een leverancier een boek gekregen over U2. Allerlei (semi-)wetenschappelijke artikelen over U2, hun optredens en hun invloed. Het boek stond al die tijd bij ons in de kast, ik had mezelf nog geen tijd gegund om het te lezen. Maar de afgelopen vakantieperiode heb ik het dan toch helemaal doorgewerkt. Fascinerend hoe mensen bijvoorbeeld bezig kunnen zijn met het analyseren van waarom een bepaald lied steeds op een andere plek en met een iets andere tekst in de setlist van een tournee van U2 terecht komt. Je kan er maar mee bezig zijn.
Eén van de artikelen ging ook over hoe U2 zich verhoudt tot de band “Nick Cave and the bad seeds”. Ik moet eerlijk zeggen, ik had nooit van de band gehoord en nu nog komt er bij mij geen enkel nummer van ze naar boven. Maar het was een interessant artikel, omdat U2 over het algemeen in hun teksten toch behoorlijk hoopvol is en hoewel het er niet altijd dik bovenop ligt, een duidelijk christelijke boodschap brengt. Uit het artikel bleek wel dat voor Nick Cave het geloof behoorlijk wat gecompliceerder is. Maar één tekst is voor hem wel heel belangrijk: “Waar er twee of drie in Mijn naam bijeen zijn, ben Ik in hun midden” (Mat 18:20). De hoofdreden voor Nick Cave was dat hij vindt dat als er twee mensen zijn, er communicatie of relatie is, dat is zalf voor zijn verdriet. Deze woorden hebben we ook ongeveer gehoord in de filmpjes van Paul Young, waarin hij zei dat pijn ontstaat in relaties, maar dat er ook genezing is door relaties.
Relaties zijn belangrijk. Tijdens mijn theatersport trainingen wordt daar ook vaak op gehamerd: maak je relatie tot elkaar duidelijk. Want als er een relatie is en je “wat van elkaar vindt (positief of negatief)”, dan gebeurt er wat op het podium. Als er al iets gebeurt als we Hem niet expliciet uitnodigen in onze relaties, wat kan er allemaal nog meer gebeuren als we Hem uitnodigen in onze relaties. De drie-enig God is relatie en ik weet, je mag het niet zomaar omkeren, maar dan lijkt relatie ook iets goddelijks te krijgen. En misschien is het zelfs wel zo dat ook als we Hem niet expliciet uitnodigen in een relatie, Hij er toch is. Het is aan ons om daar dan alert op te zijn, Hem deel te laten zijn in die relatie. En als Hij dan deel is in die relatie, dan gebeurt er zeker wat moois op ons levenspodium.
Sijbrand

calender, icon, day

Pasen en Pinksteren op één dag

Tijdens één van mijn fietstochtjes tussen Pasen en Pinksteren, kwam het gezegde "Als Pasen en Pinksteren op één dag vallen" in mij op. Wellicht ken je de uitdrukking, die zoveel betekent als "dat gaat nooit gebeuren". Logisch, omdat we nu eenmaal hebben afgesproken...
a group of people walking down a sidewalk next to a train station

Mensen

Reizen met het openbaar vervoer is een bijzonder voorrecht. Al meer dan tien jaar forens ik met de trein en bus of tram van Ede naar Utrecht Science Park. Het spoor loopt parallel aan de A12, dus regelmatig kun je door het raam kijken en denken: mooi, daar sta ik niet...
question mark, question, help

Het doet er toe dat het er niet toe doet

Een tijdje terug preekte Patrick over het feit dat we al gered zijn. En dat dit betekent dat we er niets voor hoeven te doen. Deze wetenschap is het "onverdunde" evangelie. We zijn zonder dat we ook maar iets hoeven te doen al opgenomen in de liefde van de Vader, Zoon...
blue bubble

Voorbij de bubbel

Ooit heb ik een fascinerend boek gelezen over topsporters en het zwarte gat na het ophouden van hun topsportbestaan. Van jongs af aan alles opzij gezet om ergens in te kunnen excelleren, vaak moeite met wat dan een ‘maatschappelijke carrière’ heet aan de andere kant....

Podcasts

Gezien op de Speld, een satirische nieuwssite: “Groep witte mannen halverwege de 30 heeft leuk gesprek maar maakt geen podcast.” Veroorzaakte bij mij een smakelijke lach, dat sowieso goed is en een vrucht van Gods geest, zo legde Ton Heemskerk uit in de podcast van...
clock, alarm clock, time

Waken

Het is weer bijna Pasen, het feest van het Leven. Deze week is het de lijdensweek, waarin we de aanloop naar dit geweldige feest van overwinning vieren. Ik las onlangs weer de passage dat Jezus met zijn discipelen naar Getsemane ging. Dit is te lezen in Marcus 14: 32...