Het is weer bijna Pasen, het feest van het Leven. Deze week is het de lijdensweek, waarin we de aanloop naar dit geweldige feest van overwinning vieren. Ik las onlangs weer de passage dat Jezus met zijn discipelen naar Getsemane ging. Dit is te lezen in Marcus 14: 32 – 42. Ik werd getroffen door de menselijkheid van Jezus in dit gedeelte. Jezus voelde zich onrustig, angstig en wilde dat Hij de beker niet hoefde te nemen. Heel menselijke reactie allemaal.

Iets wat door Paulus in de brief naar de Filippenzen nog eens bevestigd wordt. In hoofdstuk 2: 6 – 8 staat dat Jezus mens geworden is en afstand deed van zijn aanspraak om gelijk aan God te zijn. In het gebed van Jezus in de tuin laat Jezus wel de loop van de gebeurtenissen over aan God. Volledig afhankelijk van Zijn Vader.

Wat mij deze keer in de gebeurtenis met de discipelen trof is dat Jezus aan Zijn discipelen vroeg om te waken en te bidden, samen met Hem. Hij zocht in Zijn moeilijkste tijd ondersteuning van mensen om Hem heen. Hij wil relatie met ons, ook in deze tijd. Dat blijkt moeilijk voor de discipelen, ze vallen in slaap. Confronterend, want hoe vaak vallen wij in slaap als Jezus ons wil betrekken in Zijn plannen? Of hoe vaak vallen wij in slaap als mensen in een moeilijke periode van hun leven zitten? Dan merk ik bij mijzelf dat mijn geest er wel wakker voor wil blijven, maar ik dan toch weer in slaap val.

Met Hem waken en bidden, het klinkt makkelijk, maar is toch o zo moeilijk. Wakker worden of blijven voor de problemen die er zijn in onze directe omgeving. Bidden, sowieso niet mijn sterkste punt, voor de problemen in deze wereld. Hoe vaak moet Jezus ons nog wakker maken om met Hem te strijden tegen de dood om zo samen met Hem het nieuwe leven te kunnen vieren?

Sijbrand

calender, icon, day

Pasen en Pinksteren op één dag

Tijdens één van mijn fietstochtjes tussen Pasen en Pinksteren, kwam het gezegde "Als Pasen en Pinksteren op één dag vallen" in mij op. Wellicht ken je de uitdrukking, die zoveel betekent als "dat gaat nooit gebeuren". Logisch, omdat we nu eenmaal hebben afgesproken...
a group of people walking down a sidewalk next to a train station

Mensen

Reizen met het openbaar vervoer is een bijzonder voorrecht. Al meer dan tien jaar forens ik met de trein en bus of tram van Ede naar Utrecht Science Park. Het spoor loopt parallel aan de A12, dus regelmatig kun je door het raam kijken en denken: mooi, daar sta ik niet...
question mark, question, help

Het doet er toe dat het er niet toe doet

Een tijdje terug preekte Patrick over het feit dat we al gered zijn. En dat dit betekent dat we er niets voor hoeven te doen. Deze wetenschap is het "onverdunde" evangelie. We zijn zonder dat we ook maar iets hoeven te doen al opgenomen in de liefde van de Vader, Zoon...
blue bubble

Voorbij de bubbel

Ooit heb ik een fascinerend boek gelezen over topsporters en het zwarte gat na het ophouden van hun topsportbestaan. Van jongs af aan alles opzij gezet om ergens in te kunnen excelleren, vaak moeite met wat dan een ‘maatschappelijke carrière’ heet aan de andere kant....

Podcasts

Gezien op de Speld, een satirische nieuwssite: “Groep witte mannen halverwege de 30 heeft leuk gesprek maar maakt geen podcast.” Veroorzaakte bij mij een smakelijke lach, dat sowieso goed is en een vrucht van Gods geest, zo legde Ton Heemskerk uit in de podcast van...
coffee beans on table

Vasten

Carnaval is weer achter de rug en we zitten nu in de 40 dagen tijd, de periode van vasten. Deze periode is bedoeld om ons voor te bereiden op het sterven van Jezus. Een manier om dat meer te beleven (…) is om in deze periode te vasten. De meesten van ons zullen vasten...